چالش مشروعیت مسئله بی حجابی تاریخی ملت ایران ثابت کرده است که حتی اگر جمهوری اسلامی لائیک هم شود، ایرانیان برای حفظ حجاب خواهند جنگید. بسیاری از آنهایی که در ایران زندگی میکنند، اعتقادی به اسلام ندارند و رعایت حجاب در مجامع عمومی برای آنها وجوب شرعی ندارد هم، نه به دلایل دینی، که از جنبههای دیگری حاضر به رواج بیحجابی نیستند؛ زنان آنها پوشیدگی را بر بیحجابی و برهنگی ترجیح میدهند، مردان آنها هم حاضر نیستند سر و بدن زنان و دخترانشان خوراک دائم چشمهای مردان باشد.تجربه تاریخی ملت ایران ثابت کرده است که حتی اگر جمهوری اسلامی لائیک هم شود، ایرانیان برای حفظ حجاب خواهند جنگید. بسیاری از آنهایی که در ایران زندگی میکنند، اعتقادی به اسلام ندارند و رعایت حجاب در مجامع عمومی برای آنها وجوب شرعی ندارد هم، نه به دلایل دینی، که از جنبههای دیگری حاضر به رواج بیحجابی نیستند؛ زنان آنها پوشیدگی را بر بیحجابی و برهنگی ترجیح میدهند، مردان آنها هم حاضر نیستند سر و بدن زنان و دخترانشان خوراک دائم چشمهای مردان باشد.این بافت فرهنگی ارزشگرا و نهادینه شده در نسلها و جامعه ایرانی، در نهایت اقلیت بیحجاب را در خود هضم خواهد کرد. اما همه اینها مانع از پرداختن اجتماعی – حقوقی به وضعیت کنونی حجاب نیست. آنچه اکنون اقلیت پرنمایش در خیابانهای تهران و معدودی از مراکز استانها مرتکب میشوند، در صورت استمرار، یکی از پایههای حکمرانی ما را با چالش غیرقابلانکار مواجه خواهد کرد. اقلاً از سه جنبه میتوان برای این موضوع استدلال کرد.۱- فلسفه تشکیل جمهوری اسلامی ایران، اقامه شرع اسلام است. اگر شریعت و طریقت اسلامی از جمهوری اسلامی ایران حذف شود، شیوه حکومتی ایران هیچ تفاوتی با سایر شیوههای حکو